تمام شب براي با طراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهايت دعا كردم

 
پس ازيك جستجوي نقره اي در كوچه هاي آبي احساس 

و تو در پاسخ آبي ترين موج تمناي دلم گفتي

دلم حيران و سرگردان چشماني است رويايي

و من تنها براي ديدن زيبايي آن چشم

تو را در دشتي از تنهايي و حسرت رها كردم

همين بود آخرين حرفت

و من بعد از عبور تلخ و غمگينت

حريم چشمهايم را بروي اشكي از جنس غروب ساكت و نارنجي خورشيد وا كردم

نمي دانم كه چرا رفتي

نمي دانم چرا شايد خطا كردم

و تو بي آن كه فكر غربت چشمان من باشي

دانم كجا تا كي براي چه

ولي رفتي و بعد از رفتنت باران چه معصومانه مي باريد

و بعد از رفتنت يك قلب دريايي ترك برداشت

و بعد از رفتنت رسم نوازش در غمي خاكستري گم شد

و گنجشكي كه هر روز از كنار پنجره با مهرباني دانه بر مي داشت

تمام بال هايش غرق در اندوه غربت شد

و بعد از رفتن تو آسمان چشمهايم خيس باران بود

و بعد از رفتنت انگار كسي حس كرد من بي تو تمام هستي ام از دست خواهد رفت

كسي حس كرد من بي تو هزاران بار در هر لحظه خواهم مرد

كسي فهميد تو نام مرا از ياد خواهي برد

و من با آنكه مي دانم تو هرگز ياد من را با عبور نخواهي برد

هنوز آشفته چشمان زيباي توام

برگرد ....

ببين كه سرنوشت انتظار من چه خواهد شد

و بعد از اين همه طوفان و وهم و پرسش و ترديد

كسي از پشت قاب پنجره آرام و زيبا گفت

تو هم در پاسخ اين بي وفايي ها بگو در راه عشق و انتخاب آن خطا كردم

و من در حالتي ما بين اشك و حسرتو ترديد

كنار انتظاري كه بدون پاسخ و سردست

و من در اوج پاييزي ترين ويراني يك دل

ميان غصه اي از جنس بغض كوچك يك ابر

نمي دانم چرا شايد به رسم و عادت پروانگي مان باز

براي شادي و خوشبختي باغ قشنگ آرزوهايت دعا كردم ...

و حال که آمده ام کاش زودتر مرگم فرا رسد .

آخر چگونه ميتوان در اين دنيا زندگی کرد ؟

دنيايی که در آن آدم ها روزی چندين بار عاشق می شوند .

دنيايی که در آن عشق را تنها در ويترين کتابفروشی ها ميتوان يافت .

دنيايی که در آن محبت و صداقت مرده و جای آنها را بی وفايی و دروغ گرفته .

دنيايی که در آن دروغ عادت ٬ بی وفايی قانون ٬ و دل شکستن سنت است .

دنيايی که در آن عشق را بايد به بها خريد !

خدای من، بر سجاده ام نشسته ام که در هرگوشه آن، از بهاران رفته ، یادگارهایی به جا مانده واینک در انتظاریادگاری دیگر از نوبهاری دیگرند.

خدای من،هر بهار را سبز تر از دیگری بر من می گشودی و من تا انتهای سپیدی آخرین فصلش ، شادمانه می رفتم و آن را به نو رسیده ای دیگر می سپردم.

ای عزیزترین، در گوشه ای از سجاده من ، نشانی از بهار نه چندان دور می بینم، "سفر" ، تو مرا به سفری یگانه خواندی ، سفری به درون ، به خویشتنم و در بهاری دیگر در "سحری"عاشقانه بیدارم کردی تا اندیشه های شبانه ام را به آن بسپارم و رهایشان سازم . در بهاری نزدیک تر ، ای نازنین در"سایه خیالی" از نور و معرفت رهایم ساختی تا بدانم بی شناخت تو ، بهاران ، فصل تنهایی هاست خدای من و باز در بهاری پیش تر ، "سودایی عارفانه" در سرم انداختی که درد ، کوه است و غربت و تنهایی ، کویری بی انتهاست .

اگر تو نباشی و با تو و فقط با تو ، آنها همه هیچ اند و هیچ اند وهیچ .

درگوشه ای از سجاده ام ، ای مهربان ترین ،" سلامی سپید " به یادگار مانده است در بهار پیشین مرا ، به سلامی میهمان کردی ، گرم و دلنشین تا با هر آنچه بوی زندگی ، عشق ، معرفت می دهد ، آشتی کنم .

اینک ای خدای من ، ای همیشه خدای من ، بر "سجاده" معطرم نشسته ام و به تمامی نشانه های دیدار های بهاری ام با تو می نگرم : با" سفری" آغاز کردم که آغازش تو بودی ، به" سحری" عاشقانه رسیدم که بامدادش تو بودی ، در "سایه خیال " تو به " سودای عارفانه" ای رسیدم که تنها بهانه اش تو بودی ، به سلامی دوباره جانم دادی که صحتش تو بودی و اینک در انتظار بهاری نو هستم و یادگاری دیگر از تو ، مرا به تقدیری برساند که قادرش تو باشی ، به حالی بگردانی که محولش تو باشی .

. گل من...! هميشه با تو بودن براي من خود زندگيست! تو دليل زنده بودن من هستي، معناي زنده بودن من، يعني بودن تو در كنار من! هر نفسي كه مي كشم به اميد زيستن در كنار تو! تو خود عشقي براي اين تن خسته من! آن لحظه اي كه تو نباشي، من نيز نيستم! قشنگ من...! وقتي تو در كنارم هستي، گويا همه دنيا را دارم! من به داشتنت مي بالم، من به بودنت مي بالم! تو همه زندگي من هستي، تو همه وجودي براي من! اول و آخر زندگي من! با نام تو و ياد تو شروع ميشه

آدما فكر ميكنن كه گل سرخ مظهر عشق و وفا دوستي و صداقته.

آدما در خيالشون به گل سرخ به يه جوره ديگه به يه نحوه ي ديگه نگاه ميكنند.

اما من تو خيالم به گل سرخ مهربانتر از ديگران نگاه ميكنم.

من گل سرخ را به كسي هديه ميكنم كه خودش مظهري از وفا دوستي و صداقت باشه.تا بتونه گل

سرخمو درك كنه.بتونه بوي دلنشينشو از ته دل وارد قلب پاكش بكنه..

در دادگاه عشق قسمم قلبم بود.وکیلم دلم و حضار جمعی از عاشقان و دلسوختگان بودند.قاضی نامم را بلند خواند و گناهم را دوست داشتن تو اعلام کرد و سپس محکوم شدم به تنهایی و مرگ .... کنار چوب دار از من خواستند تا اخرین خواسته ام را بگویم و من گفتم به تو بگویند : دوستت دارم..."

ياد گرفتم که عشق با تمام عظمتش 3-2 ماه بيشتر زنده نيست ، ياد گرفتم که عشق يعني فاصله و فاصله يعني 2 خط موازي که هيچگاه به هم نمي رسند ، ياد گرفتم در عشق هيچکس به اندازه خودت وفادار نيست و ياد گرفتم هر چه عاشق تري ، تنهاتري ...

در خلوت تنهایی مرگبار خود فریاد زدم.دستم را زیر پلک هایم بردم. با انگشتان لرزان خودم جوهری از ناب ترین قطرهای اشک دیده ام را بر روی صفحه سفید و دست نخورده قلبم کشیدم و آرام گفتم :دوستت دارم و در حسرت دیدارت یک آسمان اشک در سینه دارم . عاشقانه دوستت دارم...

انسان آن قدرها كه به نظر مي آيد،
    كوچك و حقير نيست.
    او تمامي آسمان و كائنات را در خويشتن دارد؛
    او همه ي هستي را در خويش پيچيده است.
    آري، او در ظاهر شبنمي بيش نيست،
    اما در دل، اقيانوسي بي كرانه را پنهان كرده است.
    علم، به همين ظاهر محدود پرداخته است؛ ظاهر شبنم.
    آنهايي كه به ژرفاي هستي آدمي فرو رفته اند،
    با شگفتي دريافته اند كه
    هر چه بيشتر در اين بي كرانه غرق شوند،
    او را بي كرانه تر مي يابند.
    هنگامي كه به هسته ي مركزي وجود آدمي مي رسي،
    در مي يابي كه او با هستي يگانه است.
    او همه ي جها ن است.
    اين است تجربه ي ذات الوهي در انسان
    به درون خويش سفر كن.
    به ژرفاي خود برو.
    خدا در توست.
    كشفش كن.

میدونی وقتی خدا داشت بدرقه ات می کرد بهت چی گفت ؟جایی که میری مردمی داره که می شکننت نکنه غصه بخوری من همه جا باهاتم . تو تنها نیستی . توکوله بارت عشق میزارم که بگذری، قلب میزارم که جا بدی، اشک میدم که همراهیت کنه، ومرگ که بدونی برمیگردی پیشم ....

"در كلاس محبت پشت نيمكت هاي صميميت درس عشق و دوستي و يكي شدن را آغاز كرديم.
حال به آخرين درسش رسيديم.
درسي كه خوب است تو هم آن را بداني...عشق بايد ورزيد به همسفر زندگي و بايد ماندگار بود در قلب ياران.
پس اي دوست...اي مهربان...اي همسفر...هميشه به ياد تو خواهم ماند و هيچ گاه فراموشت نخواهم كرد."

repeat!!!!

اگر عاشقت نباشه ، به هر حال توزیع weibull و رابطه ی شما غیر محتمله!

Y=2X-log(0.46Y^2+(cos(52/34X))x5Y^(-0.5)c)

که c مقدار ثابت زمان بی نهایته بازگشته ...

HER FREE؟؟؟؟

CARELESS IDIOT!!!

اگه عاشق کسی شدی،

از ديرباز بشر به پديده عشق علاقه مند بوده است اما تـا امـروز تعريف

دقيق و فراگيري از عشق كه بتــوانـد هـمه را قانع سازد ارايه نگرديده

است. برخي معـتقدنـد كـه بـطـور غريزي عشق را مي شناسند بنابراين

اصلا زحمت تعريف كـردن آن را بـه خـود نـمي دهــنـد. امـا درسـالـهـاي

اخـيـر دانشمندان تـحـقـيـقـات گـسترده اي درباره عشق صورت داده و به

يافته هاي بسيار جالبي نيز دست يافتـه انـد. از جمله آنها مـيـتـوان به

فرضيه: "مثلث عشق" اشاره كـرد. اين فرضيه عشق را به سه مولفه

تقسيم بندي مـيـكنـد: صميميت، شهوت(هوس) و تعهد..

هـمچنـيـن بـه واسـطه آزمـايشـات گـونـاگون تـفاوتهاي ابراز عشق در دو

جنس مرد و زن مشخص گرديده اند. براي مثال مشـخص شده كـه زنـان

در عـشـق بـه دوسـتي و منافع مـشـتـرك بـيـشتـر بـها مي دهند و بـيـشتر

از مـردها از حـسادت رنـج بـرده و وابـستگي بيشتري به فرد مقابل خود

پيدا مي كنند. در زيـر به سبـك هاي مـخـتـلف عشـق اشاره گرديده است

1 اروس(EROS) :

عشق شهواني - عـشق بـه زيبايي - فاقد منطق - عشق فيزيكي كه بواسطه

جذابيت و كشش هاي جسماني و يا ابراز آن بطور فيزيكي نمايان ميگردد

-همان عشق در نگاه اول - با شدت آغاز شده و بسرعت فروكش ميكند.

2 لودوس(LUDUS) :

عـشق تـفنني - ايـن عشـق بـيـشتـر مـتعلق به دوران نوجواني ميباشد -

عشق هاي رمانتيك زودگذر - لودوس ابراز ظاهري عشق ميباشد -

كـثرت گرا نسبت به شريك عشقي - به اصطلاح فرد را تا لب چشمه برده

و تشنه بازمي گرداند -رابطه دراز مدت بعيد بنظر ميرسد.

3 فيلو(PHILO) :

عشق بـرادرانـه - عـشـقـي كـه مبتني بر پيوند مشترك مي باشد -عـشقي

كـه بـر پـايـه وحـدت و هـمـكاري بـوده و هـدف آن دسـتـيـابي بـه منافع

مشترك ميباشد.

4 استورگ (STORGE) :

عشق دوستانه وابسته به احترام و نگراني نسبت به منافع مـتقابل در اين

عشق همنشيني و همدمي بيشتر نمايان مي باشـد - صـمـيـمـانـه و متعهد-

رابطه دراز مدت است - پايدار و بادوام - فقدان شهوت.

5 پراگما (PRAGMA) :

عشق منطقي - اين مختص افرادي است كه نگران اين موضوع ميباشند

كه آيا فرد مقابلشان در آينده پدر يا مادر خوبي براي فرزندانشان خواهند

شد؟ عشقي كه مبتني بر منافع و دورنماي مشترك مي باشـد - پـايـبند بـه

اصول مـنطق و خردگرا ميباشد - همبستگي براي اهداف و منافع مشترك.

۶ مانيا (MANIA) :

عشق افراطي - انحصارطلب، وابسته و حسادت برانگيز - شيفتگي شديد

به معشوق - اغلبا فاقد عزت نفس -عدم رضايت از رابطه - مانند وسوسه

ميماند و ميتـواند بـه احساسات مبالغه آميز و افراطي منجر گردد - عشق

دردسر ساز - عشق وسواس گونه.

7 اگيپ (AGAPE) :

عشق الهي - عشق فداكارانه و از خودگذشته-عشق نوعدوستانه (تمايل

انجام دادن كاري براي ديگران بدون چشمداشت) - عشق گرانقدر.

استورگ و مانيا و مردان به لودوس و اروس گرايش دارند.

نشانی تو را ازآسمان پرسیدم
به شکوفه های بی نشان اشاره کرد و نم نم گریست
نشانی تو را از آفتاب پرسیدم
نگاهش در افقهای دست نیافتنی گم شد
در مرور کلمات دنبال الفبای ردپای تو می گردم
دنبال چیزی شبیه کهکشانی از شقایق و شب بو
اما
نه حتی این نیایش و نه حتی این نسیم و نه حتی هیچ کهکشانی
بوی واژه های نگاه تو را نمی دهد